انديشه ي ديني :

سلام عليکم

    عزيزاني هم که عنايت بيشتري داشته اند دريافته اند که انگيزه ي ما در اينجا هم فراگيري انديشه ي ديني است که مثل مثلا حکومت ديني فراگرفتني است ، خصوصا پس از انقلاب ديني يا اسلامي ما که انتظار مي رفت موضوع فراگيري ماهم باشد ، حالا در نظام آموزشي جديد و به اصطلاح دانشگاهي ما ؟ و يا در نظام قديم و به اصطلاح حوزوي اين چيه ويژيه علوم ديني ؟ و يا نه بلکه در نظام آموزشي ديني ؟! بماند .

    پس انگيزه ي مثلا انفعالي در مقابل سر ريز انديشه هاي وارداتي خصوصا پس از انقلاب نيست ، چه رسد به اينکه در مقابل نظام آموزشي جديد و قديم ما باشد که ما را وارد اين بحث کرده باشد که پيگير انديشه ي ديني باشيم ، مثل آنکه گفته شود خواستار حکومتي ديني در مقابل حکومتهاي غير ديني ، از جمله اين چيه جمهوريهايي که گفته مي شود باشيم ، که شکلش فرقي نکند و بقولي مظروف ، محتوا ووو ي آن را ديني کنيم .

    يعني اين خرد ماست که ما را مجبور به انديشيدن مي کند ، و اين هم بعرض رسيد در خلال بحث ، و اصل مطلب در اينجا همين بود ، و نه اينکه همانطور که عرض شد مثلا انديشه هاي وارداتي ما را مجبور بفکر کرده باشند .

    خب ، حالا بحث اين است که آغاز انديشه ما و بعبارت ديگر جبارش عقل يا خرد ماست ؟ که بفرمانش فکر يا انديشه ي ما هم مثل مثلا چشم ما مي افتد به چيزي ؟ مثلا به دنياي خارج بقول مرحوم علامه ؟ يا عقل و خرد ما ما هم مثل انديشه ما مجبورست ؟ جبارش کيست ؟

    خب ، اجازه مي خواهم که بيشتر از اين وقتتان را نگيرم و ادامه ي بحث را بگذاريم به فرصتي ديگر انشاءالله تعالي و اجازه بفرماييد فعلا حرف را با اين سخن پيامبر اعظم صل الله عليه و اله وسلم به پايان برسانم که در زمان ما طلبه ها همان اوايل جامع المقدمات مي خواندند :